تقدیم به الیانای عزیزم غریبه آشنا

هر بار

که بازي ميکرديم

قلب من

بهترين جا بود

که خودت را پنهان کني

مبادا که پيدايت کنم

آخرين بار

درش را قفل زدم

تا راه خروجت

ببندم

و اينک

سالهاست که در کنج دلم

غنودهاي

نه تو

ذوق فرار داري

و نه

من شوق پيدا کردنت

بازي ديگر تمام شد

محبوب من